Το εγχειρίδιο του καλού κηπουρού

Απάντηση
Άβαταρ μέλους
Μανώλης
Δημοσιεύσεις: 3665
Εγγραφή: Παρ Μαρ 07, 2014 5:37 pm
Τοποθεσία: ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ

Re: Το εγχειρίδιο του καλού κηπουρού

Δημοσίευση από Μανώλης » Δευ Ιουν 02, 2014 7:27 pm

Σαιντπώλια
Περιγραφή - Προέλευση

H σαιντπώλια, ή αλλιώς αφρικανική βιολέτα, είναι από τα πιο συνηθισμένα φυτά που χαρίζονται σε μικρά γλαστράκια. Τουλάχιστον ένα τέτοιο φυτό έχει περάσει από τα χέρια σας, είτε μόνο του είτε ως μέρος μίας σύνθεσης φυτών σε καλάθι.

Η σαιντπώλια ανακαλύφθηκε το 1892 στην σημερινή Τανζανία από έναν Γερμανό αξιωματούχο ο οποίος λεγόταν Γουόλτερ Σαιντ Πωλ. Ο κύριος Σαιντ Πωλ μετέφερε το φυτό στη Γερμανία όπου και έγινε αμέσως αγαπητό στους φίλους των φυτών. Προς τιμήν του το φυτό ονομάστηκε Σαιντπώλια. Και καθώς τα λουλούδια του μοιάζουν με της βιολέτας, το κοινό του όνομα κατέληξε να είναι το αφρικανική βιολέτα. Το 1927 το φυτό υβριδοποιήθηκε και άρχισε να καλλιεργείται συστηματικά, στην πορεία δημιουργήθηκαν διάφορες ποικιλίες σαιντπώλιας με διαφορετικά χρώματα λουλουδιών και σχήμα φύλλων. Το φυτό μεταφέρθηκε και στην Αμερική γύρω στο 1940 όπου και εκεί δημιουργήθηκαν πολλές νέες ποικιλίες.
Εικόνα
Είναι εξαιρετικά δημοφιλής καθώς είναι μικρή, όμορφη και ανθοφορεί καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου αν οι συνθήκες περιποίησής της είναι κατάλληλες. Επίσης το χαμηλό κόστος αγοράς της την έχουν κάνει ένα από τα πιο αγαπημένα φυτά.

Θα την αναγνωρίσετε από τα βελούδινα χνουδωτά φύλλα της και τα ντελικάτα μικρά λουλουδάκια της που μπορούν να είναι από άσπρα έως σκούρα μοβ, καλύπτοντας κάθε ενδιάμεση απόχρωση. Πρόσφατα δημιουργήθηκαν ποικιλίες με δίχρωμα λουλούδια ή ακόμα και λουλούδια διαφορετικού χρώματος στο ίδιο φυτό.
Φροντίδα

Η σαιντπώλια είναι από τα πιο συνηθισμένα φυτά για το σπίτι καθώς η περιποίησή της είναι ιδιαίτερα εύκολη. Είναι φυτό αυστηρά εσωτερικού χώρου καθώς δεν αντέχει καθόλου τις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα.

Το μεγάλο πλεονέκτημα της σαιντπώλιας είναι η δυνατότητά της να προσαρμόζεται στις συνθήκες περιβάλλοντος που επικρατούν στα περισσότερα σπίτια και λόγω του μικρού της μεγέθους είναι ιδανική για χρήση σε περιορισμένους χώρους όπως π.χ. πάνω σε περβάζια παραθύρων ή μικρά τραπεζάκια.

Η βασική προϋπόθεση για να τα καταφέρει καλά το φυτό σας είναι ο φωτισμός. Η σαιντπώλια χρειάζεται άφθονο φως που πρέπει όμως να είναι απαραίτητα φιλτραρισμένο. Δεν θα πρέπει ποτέ να αφήσετε το φυτό σας σε απευθείας ηλιακό φως γιατί θα καούν τα φύλλα του και θα καταστραφεί. Αν τα φύλλα της είναι λεπτά και οι μίσχοι τους είναι μακριοί, αυτό υποδεικνύει ότι το φυτό σας δεν δέχεται αρκετό φως και μεγαλώνει άνισα ώστε να πλησιάσει στην πηγή του φωτισμού. Ο καλύτερος προσανατολισμός για τη σαιντπώλια είναι ένα παράθυρο που βλέπει την ανατολή ή το βορρά. Για να μεγαλώσει το φυτό σας αρμονικά, φροντίστε να γυρίζετε τη γλάστρα κατά 45ο περίπου κάθε φορά που ποτίζετε.
Εικόνα
Η σαιντπώλια μπορεί να αναπτυχθεί και σε χώρους που δεν δέχονται φυσικό φως αρκεί να δέχεται τεχνητό φως περίπου 600 κηρίων και να διαρκεί τουλάχιστον 15 ώρες την ημέρα. Ενδεικτικά, η ένταση των 600 κηρίων είναι περίπου δύο λάμπες των 40W σε απόσταση 30-50 εκατοστά από το φυτό.

Η μέση θερμοκρασία των σπιτιών μας είναι ικανοποιητική, η ιδανική θερμοκρασία είναι 18-20 βαθμούς Κελσίου αλλά όπως αναφέραμε το φυτό αυτό προσαρμόζεται εύκολα στις συνθήκες που θα συναντήσει στο σπίτι μας. Η εναλλαγή θερμοκρασίας μεταξύ μέρας και νύχτας δεν θα πρέπει να ξεπερνά τους 8-10 βαθμούς γι' αυτό θα ήταν καλό να κλείνετε τα πατζούρια τη νύχτα ή να βάζετε ένα χαρτόνι μεταξύ παραθύρου και φυτού ώστε να το προφυλάξετε από την παγωνιά. Η σαιντπώλια δεν αντέχει την παγωνιά, αν παγώσει μέσα σε 24 ώρες θα γίνει καφέ, θα αρχίσει να σαπίζει και θα καταστραφεί πολύ σύντομα.

Στις πολύ υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού, η ανάπτυξη του φυτού θα μειωθεί ή θα σταματήσει. Επομένως, το καλοκαίρι καλό θα ήταν να μεταφέρετε τα φυτά σας σε δωμάτια που κλιματίζονται αποφεύγοντας όμως να τα τοποθετήσετε σε σημεία όπου «χτυπάει» ο κλιματισμός.

Η σαιντπώλια χρειάζεται επίσης αυξημένη υγρασία. Αυξήστε την υγρασία του χώρου σας, ειδικά το χειμώνα με τα καλοριφέρ, είτε χρησιμοποιώντας κάποιον υγραντήρα, είτε τοποθετώντας τις γλάστρες σε δίσκους με υγρό χαλίκι ή άμμο. Σε αυτή την περίπτωση βεβαιωθείτε ότι η βάση της γλάστρας δεν βρίσκεται μέσα στο νερό.

Αν αποφασίσετε να αλλάξετε γλάστρα, το χώμα που θα χρησιμοποιήσετε πρέπει να είναι ελαφρύ και πλούσιο σε οργανικά στοιχεία. Επίσης θα πρέπει να εξασφαλίσετε άριστη αποστράγγιση γιατί η σαιντπώλια θα σαπίσει αν το χώμα της είναι συνεχώς υγρό. Το ιδανικό εδαφικό μείγμα θα πρέπει να περιλαμβάνει χώμα για φυτά εσωτερικού χώρου, τύρφη και περλίτη σε ίσες αναλογίες. Επίσης το χώμα θα πρέπει να είναι ελαφρά όξινο (pH 6.0 – 6.5).
Οι ιδανικές γλάστρες για τη σαιντπώλια είναι οι πλαστικές γλάστρες που κυκλοφορούν στο εμπόριο, σε μικρά μεγέθη. Αν θέλετε πιο όμορφες γλάστρες είναι καλύτερα να προμηθευτείτε όμορφα κασπό και μέσα σε αυτά να βάλετε τις πλαστικές γλάστρες. Όταν αλλάζετε γλάστρα χρησιμοποιήστε μόνο ένα νούμερο μεγαλύτερη από την αρχική γιατί η σαιντπώλια χρειάζεται περιορισμένο χώρο για τις ρίζες της προκειμένου να ανθίζει και να αναπτύσσεται. Καθώς τα φύλλα του φυτού είναι πολύ τρυφερά και σπάνε εύκολα, είναι καλό να αφήσετε το φυτό απότιστο 2-3 ημέρες πριν το μεταφυτεύσετε ώστε να μαραθεί λίγο και να μαλακώσουν τα φύλλα της, έτσι θα την μετακινήσετε πιο εύκολα και με λιγότερες απώλειες. Μία ακόμη καλή ιδέα είναι να τοποθετήσετε λίγο αλουμινόχαρτο ή σελοτέϊπ στις άκρες της γλάστρας ώστε τα φύλλα του φυτού να μην ακουμπούν πάνω στη γλάστρα (ειδικά αν είναι πήλινη) και να μην σαπίσουν. Αλλάζετε γλάστρα μόνο την άνοιξη και μόνο όταν το φυτό έχει γίνει πολύ μεγάλο για τη συγκεκριμένη γλάστρα.
Εικόνα
Το πότισμα της σαιντπώλιας απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή. Αν και η συχνότητα του ποτίσματος εξαρτάται κυρίως από το εδαφικό μείγμα και το μέγεθος τόσο του φυτού όσο και της γλάστρας, είναι σημαντικό να αποφύγετε το παραπανίσιο πότισμα. Το πολύ νερό μπορεί να σαπίσει το ριζικό σύστημα του φυτού ενώ το λίγο νερό μπορεί να το ξεράνει και να το τραυματίσει. Ποτίζετε μόνο όταν η επιφάνεια της γλάστρας στεγνώσει. Γενικά θυμηθείτε ότι το λιγότερο είναι καλύτερο από το περισσότερο.

Το πότισμα της σαιντπώλιας πρέπει να γίνεται από κάτω, γεμίζοντας το πιατάκι της γλάστρας με νερό χλιαρό ή σε θερμοκρασία δωματίου και αφήνοντας τη γλάστρα να απορροφήσει όσο νερό χρειάζεται. Στη συνέχεια αδειάστε το πιατάκι και αφήστε τη γλάστρα μέσα για να στραγγίσει το παραπανίσιο νερό. Θυμηθείτε να αδειάσετε το πιατάκι λίγη ώρα αργότερα. Καθώς το πότισμα από κάτω ενισχύει τη συγκέντρωση αλάτων στην επιφάνεια του χώματος, είναι χρήσιμο να ποτίζετε με άφθονο νερό από πάνω μία περίπου φορά το μήνα για να απομακρύνονται τα συγκεντρωμένα άλατα. Κάθε φορά που ποτίζετε αποφεύγετε να βρέχετε τα φύλλα ή τα λουλούδια του φυτού. Αν κατά λάθος βρέξετε τα φύλλα, σκουπίστε αμέσως το νερό από πάνω τους. Αν θέλετε οπωσδήποτε να καθαρίσετε τα φύλλα του φυτού, προτιμήστε να τα ξεσκονίσετε με ένα μαλακό βουρτσάκι και με πολύ απαλές και προσεκτικές κινήσεις.
Εικόνα
Η σαιντπώλια έχει ανάγκη από λίπανση. Και σε αυτή την περίπτωση, το λιγότερο είναι καλύτερο. Είναι δηλαδή προτιμότερο να λιπαίνετε πιο αραιά παρά συχνότερα απ' ότι χρειάζεται. Παρατηρείστε το φυτό για να διαπιστώσετε πότε χρειάζεται λίπανση. Αν δείτε ότι η ανάπτυξη του φυτού μειώνεται και τα φύλλα του γίνονται πιο ανοικτά πράσινα, τότε είναι η στιγμή να προσθέσετε λίπασμα. Μην λιπαίνετε καθόλου κατά τη διάρκεια του χειμώνα που η ανάπτυξη του φυτού είναι πιο αργή. Χρησιμοποιείτε υγρό λίπασμα, ιδανικά για ανθοφόρα φυτά, και ακολουθείτε κατά γράμμα τις οδηγίες της ετικέτας σχετικά με την αραίωση και τη συχνότητα. Κατά μέσο όρο, η σαιντπώλια θα επωφεληθεί από λίπανση 2 φορές το μήνα, από την άνοιξη έως αργά το φθινόπωρο.
Πολλαπλασιασμός

Ο πιο εύκολος τρόπος να πολλαπλασιάσετε την σαιντπώλια είναι με φύλλα του φυτού. Διαλέξτε φύλλα που να είναι ώριμα αλλά όχι γερασμένα και ταλαιπωρημένα. Σπάστε τα από τον κορμό του μητρικού φυτού και χρησιμοποιήστε ορμόνη ριζοβολίας ή ένα ποτήρι με νερό για να βγάλουν ρίζες και να τα μεταφυτεύσετε.
Εικόνα
Αν χρησιμοποιήσετε ποτήρι με νερό, καλύψτε την επιφάνειά του με αλουμινόχαρτο ή κάποιο φύλλο πλαστικού και κάντε μικρές τρυπούλες ώστε ο μίσχος του φύλλου να βρίσκεται μέσα στο νερό όχι όμως και το ίδιο το φύλλο. Κάντε υπομονή και αλλάζετε το νερό όταν αρχίζει να κιτρινίζει. Οι ρίζες θα εμφανιστούν σε περίπου 4-6 εβδομάδες και καινούργια φύλλα σε 4-8 εβδομάδες επιπλέον. Τότε είναι και η στιγμή να μεταφυτεύσετε το βλασταράκι σας σε νέα γλάστρα.

Επίσης μπορείτε να διαιρέσετε το μητρικό φυτό όταν αλλάζετε γλάστρα. Σε αυτή την περίπτωση χρησιμοποιήστε ένα πολύ κοφτερό μαχαίρι και προσεκτικά διαιρέστε το φυτό με τέτοιο τρόπο ώστε κάθε κομμάτι να διατηρήσει ένα μέρος του μητρικού ριζικού συστήματος. Μεταφυτεύστε το κάθε τμήμα σε νέα γλάστρα και σκεπάστε το με μία πλαστική σακούλα, που θα πρέπει να έχει όμως απαραίτητα τρύπες εξαερισμού. Η σακούλα θα διατηρήσει υψηλή υγρασία και το φυτό σας δεν θα μαραθεί μέχρι να αναπτυχθεί το νέο του ριζικό σύστημα.

Επίσης μπορείτε να βρείτε σπόρους για να ξεκινήσετε τη δική σας σαιντπώλια από την αρχή αλλά αυτή η διαδικασία είναι πολύ πιο αργή και δύσκολη.
Εικόνα
Αποκτήστε λοιπόν μία σαιντπώλια. Είναι μικρή και όμορφη, οικονομική και όχι ιδιαίτερα απαιτητική. Θα σας πάρει πολύ λίγο από το χώρο σας και θα σας ανταμείψει με πανέμορφα μικρά λουλουδάκια όλο το χρόνο. Καλή επιτυχία!
Φωτιά ζεσταίνει το κορμί και γνώση το μυαλό μου
Μα όσα κι αν μάθω λιγοστά είναι για τον Θεό μου

Άβαταρ μέλους
Μανώλης
Δημοσιεύσεις: 3665
Εγγραφή: Παρ Μαρ 07, 2014 5:37 pm
Τοποθεσία: ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ

Re: Το εγχειρίδιο του καλού κηπουρού

Δημοσίευση από Μανώλης » Τετ Ιουν 04, 2014 1:17 pm

Αλοκάσια Wentii
Ένα από τα πιο όμορφα και εντυπωσιακά φυτά που θα δείτε αρκετές φορές να στολίζουν εισόδους πολυκατοικιών και δωμάτια. Στο φυσικό της περιβάλλον η Αlocasia Wentii αναπτύσσει πραγματικά τεράστια φύλλα. Χρειάζεται σκιερό μέρος και πλούσιο σε οργανικά υλικά χώμα για να αναπτυχθεί σωστά. Τα φύλλα της έχουν πράσινο χρώμα στο επάνω μέρος και βαθύ κόκκινο στο κάτω δίνοντας της έτσι μια εντυπωσιακή εμφάνιση. Χρειάζεται πολύ υγρασία και συνεχή έλεγχο για ακάρεα και άλλα αραχνοειδή. Αυτό συμβαίνει διότι τον χειμώνα υπάρχει πολύ ξηρασία λόγω θέρμανσης στους εσωτερικούς χώρους. Με καθημερινό έλεγχο και σκούπισμα των φύλλων και από τις δύο όψεις μπορείτε να μειώσετε τον πληθυσμό των ακάρεων (προσοχή μοιάζουν σαν σκόνη αλλά δεν είναι). Από προσωπική μου εμπειρία δεν έχω διαπιστώσει κάποια άλλη αρρώστια η παράσιτα στην διάρκεια των 6 χρόνων που την έχω.
Εικόνα
Το καλοκαίρι η Wentii χρειάζεται άφθονο νερό και συχνό πότισμα. Η υγρασία είναι κάτι που λατρεύει (μην ξεχνάτε ότι είναι φυτό της ζούγκλας) και η μεταφορά της σε σκιερή τοποθεσία και κοντά σε άλλα φυτά η στο μέρος όπου φεύγουν τα νερά από το μπαλκόνι, είναι τα ιδανικότερα. Αν η Alocasia έχει τις σωστές συνθήκες, θα σας ανταμείψει με τεράστιο φύλλωμα (σχεδόν ένα μέτρο στη δική μου περίπτωση) και η επισκέπτες σας θα μένουν άναυδοι ρωτώντας τι φυτό είναι αυτό? Καθημερινό βρέξιμο με το λάστιχο σε ριπές βροχής θα την κάνει να νοιώθει ότι είναι στον παράδεισο, αλλά και ένας ψεκασμό με βρόχινο νερό της είναι αρκετός. Μια μεγάλη γλάστρα είναι απαραίτητη γιατί η Alocasia Wentii έχει πραγματικά μεγάλο ριζικό σύστημα για να μπορέσει να αναπτυχθεί.
Λίπανση
H Wentii είναι από τα πιο πεινασμένα φυτά που έχω δει. Χρειάζεται εβδομαδιαίο «φαγητό» σε μεγάλες ποσότητες. Το λίπασμα μπορεί να είναι ένα γενικό ισορροπημένο διαλυμένο σε νερό η όχι (Στην δική μου περίπτωση ρίχνω 2 καπάκια αδιάλυτο κοντά στον βλαστό κάθε 5 μέρες το καλοκαίρι. ΠΡΟΣΟΧΗ στην δική μου περίπτωση που η γλάστρα είναι των 60Λ).
Εικόνα
Τον Χειμώνα
Η Wendii δεν αντέχει το κρύο κάτω από τους 10 βαθμούς και ρίχνει το φύλλωμα της για να επανέλθει την Άνοιξη ενώ σε χαμηλές θερμοκρασίες καταστρέφεται πλήρως το ριζικό της σύστημα. Συνήθως μεταφέρεται μέσα (για να εντυπωσιάζεις τους φίλους με μια ζούγκλα μες το καταχείμωνο) η σκεπάζεται με πλαστικό αρκετά χοντρό για να αντέξει το κρύο του χειμώνα.
Αν είναι σε μικρή γλάστρα που μεταφέρεται εύκολα μπορείτε να την πάτε στο μπάνιο και να κάνετε ένα ντους. Η υγρασία που δημιουργείται και οι ατμοί κάνουν την Alocasia ευτυχισμένη. Αφήστε την 1-2 ώρες μέσα στους ατμούς και αν είστε από τους τυχερούς θα την δείτε να κουνάει τα φύλλα της (μου έχει συμβεί). Τον χειμώνα πέφτει σε νάρκη και βγάζει πολύ μικρά φύλλα ενώ τα παλαιότερα αρχίζουν να κιτρινίζουν. Ελαττώστε το πότισμα και μη λιπαίνεται καθόλου (δεν το χρειάζεται ούτως η άλλως). Την Άνοιξη και όταν ο καιρός ζεστάνει αρκετά μπορείτε να την μεταφέρετε πάλι έξω.
Προσοχή!
Το υγρό της Alocasia Wentii είναι νευροτοξικό και πολύ επικίνδυνο για τον άνθρωπο. Οι γάτες (τουλάχιστον οι δικές μου) δεν την πλησιάζουν βέβαια αλλά εσείς όταν κόβετε κάποιο παλιό φύλλο πρέπει να πλύνετε πολύ καλά τα χέρια σας και σε περίπτωση παιδιών τυλίξτε το κομμένο σημείο με ένα πλαστικό έως ότου μαραθεί.
Εικόνα
Ανθοφορία
Η Αlocasia Wentii βγάζει ένα άνθος σαν του σπαθίφυλλου (spath) πανέμορφο και με εντυπωσιακό ύπερο. Η δική μου άνθισε στον 4ο χρόνο 2 φορές. Τον Μάρτιο με ένα άνθος και τον Αύγουστο με άλλα δύο.
Εικόνα
Συνδυασμοί
Η Wentii μπορεί να συνδυαστεί εμφανισιακά με άλλα τροπικά όπως η Alocasia Poridora (Elephant Ear η παλαιότερη λανθασμένη κοινή ονομασία Δράκαινα) Ficus Lyrata (o φίκος με τα μεγάλα σε σχήμα βιολιού φύλλα) και φυσικά με Monstera Deliciosa δίνοντας ένα πραγματικό Jungle look. (Φίλοι με ρωτήσαν με απορία: Είναι ΑΛΗΘΙΝΑ όλα αυτά?)
Εικόνα
That’s All
H Alocasia Wentii είναι ένα θαυμάσιο και πανέμορφο φυτό, εύκολο στην φροντίδα του και κατάλληλο για δώρο. Σε ένα μέρος με καλές συνθήκες θα σας ανταμείβει για πολλά χρόνια με το πλούσιο και μαγευτικό φύλλωμα της και τα υπέροχα σχεδόν παραμυθένια λευκά άνθη της.
Φωτιά ζεσταίνει το κορμί και γνώση το μυαλό μου
Μα όσα κι αν μάθω λιγοστά είναι για τον Θεό μου

Άβαταρ μέλους
Μανώλης
Δημοσιεύσεις: 3665
Εγγραφή: Παρ Μαρ 07, 2014 5:37 pm
Τοποθεσία: ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ

Re: Το εγχειρίδιο του καλού κηπουρού

Δημοσίευση από Μανώλης » Πέμ Ιουν 05, 2014 12:31 pm

Πόθος
Προέλευση - Περιγραφή

Είναι από τα φυτά που όλοι βλέπουμε πολύ συχνά τόσο σε διαμερίσματα όσο και σε χώρους γραφείων ή εστιατόρια. Τα φύλλα που έχουν το σχήμα καρδιάς εκφύονται εναλλάξ σε όλο το μήκος των κλαδιών και το μέγεθός τους ποικίλλει εντυπωσιακά ανάλογα με την ηλικία του φυτού και τις συνθήκες ανάπτυξής του. Το φυτό που εμείς περιγράφουμε και γνωρίζουμε σαν πόθο είναι απλώς η νεαρή μορφή του φυτού. Στο φυσικό τους περιβάλλον, τα φυτά που φτάνουν σε μεγάλη ηλικία είναι εντυπωσιακά μεγαλύτερα και αν και τα φύλλα διατηρούν το ίδιο σχήμα, το μέγεθός τους μπορεί να φτάσει και να ξεπεράσει 15 εκατοστά σε διάμετρο. Αυτό συμβαίνει μόνο σε φυτά που έχουν κατακόρυφη ανάπτυξη στηριζόμενα στα ψηλά δέντρα και αφού φτάσουν σε μεγάλη απόσταση πάνω από το έδαφος. Τα ενήλικα αυτά φυτά, πάντα στο φυσικό τους περιβάλλον, εμφανίζουν λίγα μικρά λουλούδια λευκοπράσινου χρώματος.
Εικόνα
Προέρχεται από την Νοτιοανατολική Ασία και τα νησιά του Σολομώντα (βόρεια της Αυστραλίας) αν και το όνομά του είναι ελληνικότατο. Δεν είναι γνωστό πότε ο πόθος μεταφέρθηκε στον υπόλοιπο κόσμο, όμως πιθανολογείται ότι ήταν κατά τη διάρκεια των εξερευνητικών αποστολών του 18ου αιώνα.
Ο πόθος έχει πολλές ποικιλίες. Η βασική τους διαφοροποίηση είναι γενικά το αν μεγαλώνουν σε θαμνώδη μορφή ή σε μακριά κλαδιά καθώς και το χρώμα των φύλλων τους. Κάποιες ποικιλίες έχουν αμιγές πράσινο χρώμα ενώ άλλες έχουν "πιτσιλιές" ή "ρίγες" από λευκό ή χρυσαφί χρώμα. Οποια κι αν είναι η ποικιλία του δικού σας πόθου, συνήθως ο παράγοντας που καθορίζει πόσο έντονη θα είναι η παρουσία του δεύτερου χρώματος στα φύλλα είναι το πόσο φως έχει το φυτό σας.
Φροντίδα

Ο πόθος, που αλλιώς λέγεται και κισσός του διαβόλου, είναι ένα από τα πιο εύκολα φυτά που μπορείτε να καλλιεργήσετε στο σπίτι σας γι' αυτό και αποτελεί ιδανικό φυτό για τους αρχάριους. Ένα επιπλέον πλεονέκτημα του πόθου είναι ότι απορροφά τις βλαβερές ουσίες που υπάρχουν σε κάθε κλειστό χώρο και καθαρίζει την ατμόσφαιρα του σπιτιού ή του γραφείου μας, σύμφωνα με τη λίστα που έχει δημοσιεύσει η NASA. Είναι εξ ορισμού φυτό εσωτερικού χώρου, όμως στο δικό μας "μαλακό" κλίμα μπορεί εύκολα να καλλιεργηθεί και σε βεράντες, σε σημεία προστατευμένα από τον αέρα και τον ήλιο.
Εικόνα
Ο πόθος αν και αντέχει το κρύο, αγαπά τη ζέστη και αντέχει σε υψηλές θερμοκρασίες με την προϋπόθεση ότι στο περιβάλλον υπάρχει αρκετή υγρασία που του είναι απαραίτητη. Για να προσθέσετε υγρασία στην ξηρή ατμόσφαιρα των διαμερισμάτων το χειμώνα, πέρα από τους γνωστούς τρόπους, ψεκάζετε τα φύλλα του με χλιαρό νερό όσο πιο συχνά μπορείτε και όποτε έχετε την ευκαιρία καθαρίστε τα με ένα βρεγμένο μαλακό σφουγγάρι.
Το χώμα του πρέπει απαραίτητα να έχει καλή αποστράγγιση ώστε να μην σαπίσουν οι ρίζες του, το pH του εδάφους θα πρέπει να είναι μεταξύ 5.5 και 6.5 και θα ωφεληθεί από λίγο λίπασμα για πράσινα φυτά μία φορά την άνοιξη και μία αργά το φθινόπωρο.
Αν και το φυτό μπορεί να επιβιώσει σε συνθήκες χαμηλότερου φωτισμού, δεν θα μεγαλώσει το ίδιο γρήγορα και όσο περισσότερο το φως τόσο πιο έντονη θα είναι η διαφοροποίηση του χρώματος στα φύλλα. Δεν αντέχει όμως το απευθείας ηλιακό φως, ούτε μέσα από το τζάμι γι' αυτό τοποθετήστε το σε κάποιο σημείο που έχει αρκετό φως που φιλτράρεται μέσα από μία κουρτίνα. Επίσης κρατήστε το μακριά από ρεύματα κρύου αέρα όπως π.χ. κοντά σε μπαλκονόπορτες ή παράθυρα.
Εικόνα
Είναι πολύ εύκολο να καταλάβετε ότι κάτι δεν πάει καλά με το φυτό σας. Πολύ απλά αν δεν μεγαλώνει σημαίνει ότι δεν λαμβάνει αρκετό φως, αν του λείπει νερό θα δείτε κάποια φύλλα να κιτρινίζουν και να πέφτουν.

Αν δείτε μεγάλες καφέ κηλίδες στα φύλλα του, μετακινήστε το σε κάποιο σημείο που ο ήλιος δεν θα πέφτει επάνω του γιατί τα φύλλα του πόθου καίγονται εύκολα.

Αν δείτε μικρά καφέ σημάδια στην επιφάνεια των φύλλων και την ίδια στιγμή οι άκρες των φύλλων δείχνουν να ξεραίνονται, είτε ποτίζετε παραπάνω απ' ότι πρέπει το φυτό σας ή κάνει πολύ κρύο. Μετακινήστε το σε κάποιο σημείο που είναι προστατευμένο από τα ρεύματα και αραιώστε το πότισμα. Θυμηθείτε ότι χρειάζεται πότισμα μόνο όταν το χώμα ξεραθεί στην επιφάνεια και μην αφήνετε νερό στο πιατάκι της γλάστρας.

Ο πόθος είναι ιδιαίτερα ανθεκτικός στις ασθένειες, αν όμως δείτε ότι πολλά φύλλα του κιτρινίζουν, ψάξτε την κάτω πλευρά των φύλλων για ιστούς όπως αυτούς της αράχνης. Αν έχετε την ατυχία να παρατηρήσετε κάτι τέτοιο απομονώστε το φυτό ώστε να μην μεταδοθεί η ασθένεια στα υπόλοιπα φυτά σας και ραντίστε το με το κατάλληλο φάρμακο που θα βρείτε στα φυτώρια. Ο πόθος είναι από τα φυτά που μεγαλώνουν και σε δοχεία με νερό αρκεί τα φύλλα του να είναι πάνω από την επιφάνεια του νερού, γι' αυτό πολύ συχνά χρησιμοποιείται σε τεχνητές λίμνες ή ακόμα και σε ενυδρεία.
Εικόνα
Περιστασιακά ίσως χρειαστεί να κλαδέψετε το φυτό για να βελτιώσετε το σχήμα του ή να περιορίσετε την ανάπτυξή του. Μπορείτε να το κάνετε οποιαδήποτε εποχή αλλά καλύτερα να περιμένετε την άνοιξη που είναι η καλύτερη στιγμή για να χρησιμοποιήσετε όσα κλαδιά κόψετε για πολλαπλασιασμό.
Πολλαπλασιασμός

Είναι πανεύκολο να πολλαπλασιάσετε το φυτό σας και μπορείτε να το κάνετε με δύο τρόπους. Όπως προαναφέραμε, ο πόθος μεγαλώνει σε νερό. Κόψτε λοιπόν μία άκρη από κάποιο κλαδί που παραμάκρυνε, τοποθετήστε το σε ένα δοχείο με νερό και αφήστε το σε κάποιο σημείο του σπιτιού σας που έχει άφθονο φως και κάντε λίγη υπομονή μέχρι να βγάλει ρίζες. Αφαιρέστε όσα φύλλα υπάρχουν στο τμήμα του κλαδιού που θα βυθιστεί στο νερό.
Εικόνα
Εναλλακτικά φτιάξτε μία καινούργια γλάστρα και χωρίς να κόψετε το κλαδί που παραμάκρυνε, βυθίστε ένα μέρος του στο χώμα της καινούργιας σας γλάστρας. Στερεώστε το με ένα συνδετήρα ή με ένα τσιμπιδάκι ώστε να ακουμπάει το χώμα και περιμένετε μέχρι να βγάλει ρίζες. Πολύ σύντομα θα μπορείτε να κόψετε το κλαδί που το ενώνει με το αρχικό φυτό. Με την ταχύτητα που ριζώνει ο πόθος, μπορείτε να μετατρέψετε το σπίτι σας σε ζούγκλα σε χρόνο μηδέν. Ο πόθος είναι από τις πιο εύκολες λύσεις που προσθέτουν πράσινο στο περιβάλλον σας. Τοποθετήστε γλάστρες με πόθο πάνω σε ράφια ή πάνω σε ψηλά έπιπλα κι αφήστε τα κλαδιά του να κρεμάσουν προς τα κάτω ή φυτέψτε τον σε κρεμαστά καλάθια, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα κάνει το χώρο σας να μοιάζει λίγο με ζούγκλα. Εναλλακτικά σε γλάστρες με τους ειδικούς στύλους (που μπορείτε να αγοράσετε σε οποιοδήποτε κέντρο κήπου) πάνω στους οποίους θα στηριχτεί και θα μεγαλώσει ή σε μικρές διακοσμητικές πέργκολες από καλάμι που θα στερεώσετε μέσα στη γλάστρα. Μην αφήνετε τον πόθο να ακουμπάει σε τοίχους γιατί πιθανότατα θα βρεθείτε στη δυσάρεστη θέση να αντικρίσετε κάποια στιγμή το ίδιο θέαμα με αυτό της φωτογραφίας.
Εικόνα
Επίσης, ο πόθος συνδυάζεται εύκολα με άλλα πράσινα φυτά στην ίδια γλάστρα. Μία καλή λύση είναι τον φυτέψετε σε γλάστρες με ψηλά φυτά όπως ο μπέντζαμιν, οι σεφλέρες, ή οι δράκαινες έτσι ώστε να καλύψει την επιφάνεια του χώματος και γιατί όχι να κρεμάσει τα κλαδιά του έξω από αυτές.
Φωτιά ζεσταίνει το κορμί και γνώση το μυαλό μου
Μα όσα κι αν μάθω λιγοστά είναι για τον Θεό μου

Άβαταρ μέλους
Μανώλης
Δημοσιεύσεις: 3665
Εγγραφή: Παρ Μαρ 07, 2014 5:37 pm
Τοποθεσία: ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ

Re: Το εγχειρίδιο του καλού κηπουρού

Δημοσίευση από Μανώλης » Παρ Ιουν 06, 2014 12:55 pm

Νάρκισσος - Narcissus
Νάρκισσος - Narcissus

Νάρκισσος είναι το λατινικό όνομα μιας μεγάλης ομάδας ανθεκτικών βολβών, ανοιξιάτικης κυρίως ανθοφορίας. Υπάρχουν μερικά είδη νάρκισσου που ανθίζουν το φθινόπωρο. Το κοινό αγγλικό όνομα για όλους τους ναρκίσσους είναι Daffodil. Το βοτανικό όνομα του γένους είναι νάρκισσος (Narcissus). Είναι κυρίως ενδημικά στην περιοχή της Μεσογείου, αλλά υπάρχουν κάποια είδη που θα τα συναντήσουμε στην κεντρική Ασία και στην Κίνα. Υπάρχει μεγάλη γκάμα από καλλιεργούμενες ποικιλίες, βελτιωμένες και αρκετά τροποποιημένες, οι οποίες αυξάνουν κάθε χρόνο. Συνολικά πάνω από 25,000 ποικιλίες σε αποχρώσεις του κίτρινου, άσπρου, πορτοκαλί και ροδακινί - ροζ.
Εικόνα
Κανένα άλλο γένος ανθοφόρων φυτών δεν είναι τόσο εύκολο στην καλλιέργειά του και τόσο ανθεκτικό στις ασθένειες. Η παρουσία στα φύλλα και στις ρίζες των αναρίθμητων κρυσταλοειδών συστάδων οξαλικού ασβεστίου με βελονοειδές σχήμα, που ονομάζονται ραφίδες, τον προστατεύει από τραυματισμούς που θα του προκαλούσαν τα διάφορα ζώα καθώς σκαλίζουν βιαστικά και ροκανίζουν, ψάχνοντας για τροφή, καθιστώντας το φυτό δύσπεπτο και ενδεχομένως δηλητηριώδες για τα βοοειδή και τα μικρότερα ζώα.

Το όνομα του φυτού προέρχεται από το ναρκισσιστή νεαρό της ελληνικής μυθολογίας, που ονομαζόταν Νάρκισσος και από την ελληνική λέξη ναρκώνω, λόγω των ναρκωτικών ιδιοτήτων του φυτού.

Ίσως ο πιο κατάλληλος τρόπος να αποδώσει κανείς την ομορφιά του λουλουδιού νάρκισσος είναι αυτός ο αρχαιοελληνικός μύθος. Ο Νάρκισσος ήταν ένας εξαιρετικά όμορφος νέος. Η μητέρα του, του είχε πει ότι θα παραμείνει έτσι σ' όλη του τη ζωή αν δεν δίνει σημασία στην ομορφιά του. Ο Νάρκισσος αποφάσισε να δει την αντανάκλασή του στα νερά μιας πηγής. Γοητεύτηκε τόσο από την ομορφιά του πού έμεινε εκεί ακίνητος θαυμάζοντας τον εαυτό του μέχρι που μαράζωσε και πέθανε στις όχθες της πηγής. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, νόμισε πως η αντανάκλαση του ήταν η νύμφη που έμενε εκεί. Πήδησε στο νερό για να την πιάσει και πνίγηκε. Το λουλούδι νάρκισσος υποτίθεται ότι φύτρωσε σε εκείνο το σημείο.

Το δημοφιλές αγγλικό όνομα Daffodil είναι μια παράφραση του ονόματος ασφόδελος (Asphodel), με του οποίου τα άνθη υποτίθεται ότι παρομοιάζονταν από τους αρχαίους Έλληνες τα άνθη του νάρκισσου.
Εικόνα
Υπάρχει μια μη αποδεδειγμένη αντίληψη, ότι οι βολβοί του νάρκισσου έχουν θεραπευτικές ιδιότητες. αν και η τοξική ουσία lectins καθιστά την χρήση τους ασύνετη επιλογή για θεραπευτική χρήση. Το 17ο αιώνα ο βοτανολόγος, Nicholas Culpeper, συνιστούσε ότι οι τριμμένοι βολβοί νάρκισσου μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν στη θεραπεία των πληγών - επίσης ανέφερε ότι οι βολβοί είναι γνωστοί για τις ναρκωτικές ιδιότητες που έχουν. Παρ' όλ' αυτά, έχει χρησιμοποιηθεί σχεδόν για τα πάντα, από φάρμακο ενάντια του καρκίνου μέχρι τη θεραπεία πονοκεφάλων και ως κατάπλασμα για τους καλόγερους.

Στις αραβικές χώρες συνιστούν το λάδι του για τη θεραπεία της φαλάκρας και σαν αφροδισιακό. Οι νάρκισσοι καλλιεργούνται και για την γαλανθίνη (Galanthine), μια ουσία που περιέχεται στους βολβούς και χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση του Alzheimer.

Εξαιτίας του μικρού σημείου βλάστησης, ο βολβός έχει θεωρηθεί από παλιά σαν τοξικό & πιθανό παραισθησιογόνο. Άλλωστε ο νάρκισσος ουσιαστικά σημαίνει "μουδιάζω-ναρκώνομαι", όπως από ένα ναρκωτικό φάρμακο, γι' αυτό και ο νάρκισσος συνδέεται με αρχαία λατρευτικά μυστήρια, αφού προκαλούσε μεταβολή στην κατάσταση του μυαλού και έφερνε τον μύστη πιο κοντά στο βασίλειο των θεών.

Ο Σωκράτης αποκαλούσε αυτό το φυτό 'Στεφάνι των καταχθόνιων Θεών', εξαιτίας των ναρκωτικών αποτελεσμάτων του. Το απόσταγμα των βολβών, όταν εφαρμοστεί σε ανοιχτές πληγές, προκαλεί τρίκλισμα, μούδιασμα όλου του νευρικού συστήματος και παράλυση της καρδιάς.

Στην Αγγλία Οι εκτροφείς πουλερικών το θεωρούν γρουσούζικο λουλούδι και δεν το βάζουν στο σπίτι τους, γιατί πιστεύουν ότι οι κότες τους θα σταματήσουν να γεννούν και να κλωσούν τα αυγά τους.
Το φθινόπωρο είναι η καλύτερη εποχή για να φυτέψετε νάρκισσους καθώς αυτήν την εποχή οι ρίζες τους θα αναπτυχθούν γρηγορότερα και θα απλωθούν καλύτερα περιμένοντας τον χειμώνα. Αν και θα πρέπει να έχετε φυτέψει τους νάρκισσους αν είναι δυνατό μέχρι τον Οκτώβριο μπορούν ωστόσο να φυτευτούν και μέχρι τον Ιανουάριο.
Εικόνα
Φυτέψτε τους σε αποστάσεις 15 εκατοστών περίπου μεταξύ τους σε χώμα που να στραγγίζει καλά, και σε βάθος 10 εκατοστών περίπου από την κορυφή του βολβού. Μπορείτε να ρίξετε και λίγο λίπασμα στο χώμα στο βάθος της κάθε τρύπας, όπως επίσης και λίγη άμμο αν το χώμα είναι αργιλώδες για να βοηθήσετε την αποστράγγιση. Μη φυτεύετε βολβούς σε έδαφος που είναι πολύ καιρό βρεγμένο.

Οι νάρκισσοι χρειάζονται την ενέργεια που έχουν τα φύλλα τους για να την περάσουν στον βολβό ώστε να παράγουν λουλούδια την επόμενη χρονιά. Μην τα δένετε λοιπόν μεταξύ τους γιατί έτσι εμποδίζετε το φως να περάσει ανάμεσά τους. Όταν πια περάσουν έξη εβδομάδες μετά την ανθοφορία, μπορείτε να κόψετε τα φύλλα χωρίς αυτό να επηρεάσει την ανθοφορία της επόμενης χρονιάς.

Αφαιρέστε τα μαραμένα λουλούδια, κόβοντάς τα στο λαιμό κάτω από τον κάλυκα.

Διατηρείστε την επιφάνεια το εδάφους γύρω από το φύλλωμα σκαλισμένη καλά ώστε να αποφύγετε και κάποια επιβλαβή έντομα.

Αφαιρέστε και κάψτε κάθε βολβό του οποίου το φύλλωμα δείχνει σημάδια ασθένειας.

Μετά την ανθοφορία ποτίζετε κανονικά τους βολβούς, και ρίχνετε επίσης λίπασμα μέχρι την περίοδο που θα ξεραθούν τα φύλλα.

Πολλοί νάρκισσοι εγκλιματίζονται πολύ καλά σε χώρους με γρασίδι και δεν χρειάζεται να μετακινηθούν. Αν έχετε μικρό κήπο και η μάζα των βολβών έχει μεγαλώσει πολύ, ξεθάψτε τους, διαχωρίστε τους και ξαναφυτέψτε τους στο βάθος που ήταν προηγουμένως.
Εικόνα
Τους βολβούς που περισσεύουν διατηρήστε τους αποθηκευμένους σε κρύο, σκοτεινό και καλά αεριζόμενο μέχρι να τους ξαναφυτέψετε αλλού.

Πριν την αποθήκευση και φύτευση αφαιρέστε και κάψτε κάθε βολβό που είναι μαλακός στην αφή ή αφυδατωμένος.

Οι βολβοί που μεγαλώνουν σε γλάστρες θα πρέπει να "παραχώνονται" (να σκεπάζονται με τύρφη ή χώμα) σε ένα βάθος τουλάχιστο 5-10 εκατοστών ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες της κάθε περιοχής συνθήκες για 16-20 εβδομάδες.

Μην φυτεύετε διαφορετικές ποικιλίες νάρκισσου στην ίδια συστάδα. Το οπτικό αποτέλεσμα δεν είναι θα είναι τόσο εντυπωσιακό όσο θα θέλατε και επιπλέον θα μπερδεύετε τις ποικιλίες όταν χρειαστεί να ξεθάψετε τους βολβούς.
Εικόνα
Για μικρά παρτεράκια, διαχωριστικά, βραχόκηπους, και ζαρντινιέρες οι κοντές ποικιλίες είναι καλύτερες.

Ψεκάστε τα φύλλα των νάρκισσων με τα κατάλληλα μυκητοκτόνα τουλάχιστο δύο φορές κατά την διάρκεια την περιόδου ανάπτυξής τους

Αν δώσετε στους νάρκισσους την φροντίδα που περιγράψαμε παραπάνω θα σας ανταποδώσουν με ζωηρά, υγιή φυτά και πολλά πανέμορφα λουλούδια.
Φωτιά ζεσταίνει το κορμί και γνώση το μυαλό μου
Μα όσα κι αν μάθω λιγοστά είναι για τον Θεό μου

fotini
Δημοσιεύσεις: 1288
Εγγραφή: Σάβ Μαρ 15, 2014 2:20 pm

Re: Το εγχειρίδιο του καλού κηπουρού

Δημοσίευση από fotini » Κυρ Αύγ 31, 2014 6:19 pm

Πάει ο ωραίος κήπος του εξοχικού μας... χωρίς κηπουρό!!!

Εικόνα

Άβαταρ μέλους
ΦΩΤΗΣ
Δημοσιεύσεις: 2683
Εγγραφή: Τετ Απρ 13, 2011 10:59 am
Τοποθεσία: ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΕΝΤΗ

Re: Το εγχειρίδιο του καλού κηπουρού

Δημοσίευση από ΦΩΤΗΣ » Τρί Σεπ 09, 2014 7:47 pm

Συμφωνώ Φωτεινή δεν είναι κακός....

Εικόνα
Ο υπομείνας,εις τέλος ούτος,σωθήσεται.

Άβαταρ μέλους
Μανώλης
Δημοσιεύσεις: 3665
Εγγραφή: Παρ Μαρ 07, 2014 5:37 pm
Τοποθεσία: ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ

Re: Το εγχειρίδιο του καλού κηπουρού

Δημοσίευση από Μανώλης » Κυρ Σεπ 21, 2014 1:13 pm

Αλόη: Ένα φαρμακείο σε γλάστρα
Εικόνα
Την αποκαλούν «φυτό της αθανασίας» και τη θεωρούν ελιξίριο μακροζωίας, αν και η ονομασία της, που πιθανότατα προέρχεται από την αραβική λέξη alloeh, σημαίνει «πικρή και γυαλιστερή ουσία». Είναι από τα φυτά που χρησιμοποιήθηκαν και εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται για θεραπευτικούς σκοπούς, όχι μόνο από διαφορετικούς πολιτισμούς, αλλά και σε διαφορετικές εποχές. Τελικά, πόσο «θαυματουργό» είναι το φυτό αυτό που στις μέρες μας κοσμεί τα μπαλκόνια και τις αυλές πολλών σπιτιών;
Μια ιστορία 5.000 χρόνων
Η χρήση της αλόης ξεκινά περίπου το 2200 π.X. με τα οφέλη της να είναι γνωστά στην Περσία, στην Αίγυπτο, στην αρχαία Ελλάδα, στη Ρώμη, στην Ινδία και στην Αφρική. Σύμφωνα με μύθους, υπήρξε το μυστικό ομορφιάς της Κλεοπάτρας και της Νεφερτίτης, ενώ ο Νικόδημος τη χρησιμοποίησε για την περιποίηση του λειψάνου του Χριστού. Στο δυτικό κόσμο και στην Αμερική, η διάδοσή της οφείλεται κατά μέγα μέρος στους ισπανούς Ιησουΐτες που τη φύτευαν στις αποικίες. Ωστόσο, μόλις το 1930 άρχισαν να μελετώνται επιστημονικά, κυρίως από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, οι ιδιότητες του φυτού και η δυνατότητα χρήσης του στη δυτική ιατρική. Σήμερα, διεξάγονται όλο και περισσότερες έρευνες για τη θεραπευτική της δράση και σε πολλές περιπτώσεις τα αποτελέσματα είναι θεαματικά.
Εικόνα
Το φυτό
Η αλόη μπορεί να μοιάζει αρκετά με κάκτο, αλλά ανήκει στην οικογένεια των κρίνων και συγγενεύει με το κρεμμύδι, το σκόρδο και το σπαράγγι. Είναι φυτό ποώδες, με χοντρά, χυμώδη φύλλα και από το κέντρο της βγαίνουν λουλούδια συνήθως κιτρινοκόκκινα. Φυτρώνει στην Κούβα, στο Μεξικό, στη Βραζιλία, στην Αφρική και στα Κανάρια νησιά. Είναι ιδιαίτερα ανθεκτική και αποτελείται κατά 96% από νερό. Αν και υπάρχουν περισσότερα από 300 είδη αλόης, μόνο δύο χρησιμοποιούνται για θεραπευτικούς σκοπούς, η Aloe Vera και πιο σπάνια η Aloe Ferox Miller.

Ένας θησαυρός πολύτιμων ιδιοτήτων
Το ζελέ της Aloe Vera περιέχει πάνω από 75 γνωστά συστατικά, η συνέργεια των οποίων οδηγεί στην ενίσχυση της δράσης τους. Η Aloe Vera είναι πηγή βιταμινών, με κυριότερες τις Β, C, Ε και β-καροτίνη (πρόδρομο της βιταμίνης Α). Περιέχει μέταλλα και ιχνοστοιχεία, κυρίως μαγνήσιο, μαγγάνιο, ψευδάργυρο, ασβέστιο, σίδηρο και σελήνιο, αλλά και αμινοξέα, που είναι οι «οικοδομικοί λίθοι» των πρωτεϊνών. Επίσης, είναι πλούσια σε σακχαρίτες, ένζυμα που βοηθούν στη διάσπαση της τροφής, στερόλες, ανθρακινόνες (παυσίπονες ουσίες) και σαλικυλικό οξύ. Χάρη στα συστατικά της και τη συνέργειά τους, η αλόη διεισδύει βαθιά στο δέρμα, το καθαρίζει και αποτελεί φυσικό αναισθητικό. Ενισχύει την ανάπτυξη νέων κυττάρων, βελτιώνει τη λειτουργία των ιστών και επουλώνει τα τραύματα. Έχει αντιβιοτική, αντιμυκητιακή και αντιφλεγμονώδη δράση, τονώνει το ανοσοποιητικό, ηρεμεί το νευρικό σύστημα, καθαρίζει τα έντερα και αποτοξινώνει τον οργανισμό.
Εικόνα
Σε ποιες περιπτώσεις βοηθά
Τις περισσότερες φορές η αλόη χρησιμοποιείται ως καταπραϋντικό σε διάφορους ερεθισμούς του δέρματος, όπως εγκαύματα, κάλους, ουλές, έρπη. Η αλόη απορροφάται γρηγορότερα από το νερό και έτσι το δέρμα επουλώνεται γρήγορα. Επιπλέον, η αλόη κρατά το δέρμα απαλό και χρησιμοποιείται για την περιποίηση του σώματος και των μαλλιών, καθώς ενυδατώνει, αυξάνει την παραγωγή κολλαγόνου και ενισχύει τη φυσική τους άμυνα. Θεωρείται αποτελεσματική θεραπεία για την αντιμετώπιση της ακμής, επιβραδύνει τη γήρανση του δέρματος και καταπολεμά τη φαγούρα, τις δερματικές αλλεργίες, τα τσιμπήματα των εντόμων, τα εκζέματα και τις μυκητιάσεις, ενώ μπορεί να περιορίσει ακόμα και την ψωρίαση. Όμως, η δράση της δεν είναι μόνο εξωτερική, αλλά και εσωτερική. Φαίνεται να μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, να περιορίζει τους μυϊκούς και σκελετικούς πόνους, τους κολικούς και τις κρίσεις άσθματος. Επίσης, τονώνει την πεπτική λειτουργία και καταπολεμά διαταραχές, όπως η δυσκοιλιότητα και η δυσπεψία, ενώ ενισχύει και το ανοσοποιητικό, γι’ αυτό και έχει χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς με AIDS και καρκίνο.
Η αναπαραγωγή του φυτού
Εικόνα
Ο τρόπος αναπαραγωγής του φυτού της αλόης μπορεί να είναι σεξουαλικός ή ασεξουαλικός. Η σεξουαλική αναπαραγωγή γίνεται με φύτευση των σπόρων που υπάρχουν στα λουλούδια της αλόης, με τρόπο που να αποστραγγίζονται καλά, όπως π.χ. σε αμμώδες έδαφος. Κατόπιν έρχεται η εκβλάστηση σε ένα διάστημα τριών έως τεσσάρων εβδομάδων σε θερμοκρασία 20-25 C. Στην ασεξουαλική αναπαραγωγή χρησιμοποιούνται καταβολάδες (το μέρος του φυτού που κλίνει προς το έδαφος και βγάζει δικές του ρίζες) ή παραβλαστήματα που θα τα πάρετε αν κόψετε τα μεγάλα φύλλα από τα ενήλικα φυτά, είτε πρόκειται για άγρια, είτε για καλλιεργούμενη αλόη, και τα οποία θα δημιουργήσουν νέα φυτά που θα ωριμάσουν μετά από περίπου τρία χρόνια. Με την πρώτη μέθοδο, το αποτέλεσμα είναι πιο γρήγορο και πιο σίγουρο. Ο αριθμός των καταβολάδων κυμαίνεται από 20 έως 30 ανά φυτό το χρόνο.
Μετά από το πέμπτο έτος ζωής του φυτού, συνήθως κρατάμε ένα από τα παραβλαστήματα έτσι ώστε την κατάλληλη στιγμή να αντικαταστήσουμε τον αναπαραγωγικό κύκλο του μητρικού φυτού. Το ενήλικο φυτό μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 12 χρόνια χωρίς ουσιαστική μείωση της παραγωγικότητάς του.
Αν θέλετε να επιτύχετε ομοιογενή καλλιέργεια, θα πρέπει να καταφύγετε σε σπορομερίδες σε φυτώρια ή πεζούλες καλλιέργειας που έχουν προετοιμαστεί για φύτευση.
Τα παραβλαστήματα, πριν φυτευτούν έξω, πρέπει να έχουν ελάχιστο ύψος 20 έως 35 εκ. Πρέπει δε να μεταφέρονται με γυμνή τη ρίζα από το φυτώριο μέχρι τη φυτεία και να μην εισάγονται στο χώμα παρά μόνο μετά από μερικές μέρες ξεκούρασης στη σκιά, έτσι ώστε οι ρίζες να μπορέσουν να επουλωθούν.
Η φροντίδα του φυτού
Εικόνα
Το φύτεμα της αλόης μπορεί να πραγματοποιηθεί σε εδάφη με καλή αποστράγγιση και σε κλίματα όπου η θερμοκρασία δεν πέφτει κάτω από τους 0 C. Όπως και σε κάθε καλλιέργεια, απαιτούνται κάποιες φροντίδες που ξεκινούν από τη λίπανση και φτάνουν μέχρι τον καθαρισμό των ζιζανίων που φυτρώνουν γύρω από το φυτό, αν και στην περίπτωση που η θερμοκρασία της περιοχής πέφτει το χειμώνα, η παρουσία αυτών των ζιζανίων γύρω από το φυτό μπορεί να δημιουργήσει ένα μικροκλίμα που θα το προστατεύει από τις χαμηλές θερμοκρασίες.
Κατά τη διάρκεια του παραγωγικού κύκλου του φυτού το έδαφος πρέπει να λιπαίνεται με βιολογικά λιπάσματα μικρής περιεκτικότητας σε άζωτο, που μπορεί να είναι ξηρή κοπριά ζώων, ή κομπόστ, σε μια ποσότητα δύο ή τριών κιλών ανά φυτό. Το λίπασμα πρέπει να τοποθετείται κάθε μήνα, εκτός από τους χειμερινούς μήνες που είναι μήνες ξεκούρασης, και είναι πολύ σημαντικό να μην έρχεται σε άμεση επαφή με τη ρίζα.
Εξίσου σημαντική με τη λίπανση είναι και η αποφυγή του πολλαπλασιασμού των ζιζανίων, που πρέπει να ξεριζώνονται τακτικά κάθε φορά που φυτρώνουν ανάμεσα στα φύλλα και τη βάση του φυτού, αλλά χωρίς ξύσιμο του εδάφους, γιατί έτσι μπορεί να καταστραφεί το επιφανειακό σύστημα ριζών. Σε πολλές χώρες αυτή η εργασία γίνεται με τα χέρια, χωρίς τη χρήση εργαλείων και χωρίς ζιζανιοκτόνα. Ο καθαρισμός των ζιζανίων αυξάνει τη ζωντάνια του φυτού. Όλες αυτές οι εργασίες γίνονται για να εξασφαλιστεί η καλή κατάσταση του εδάφους, έτσι ώστε η αλόη να μπορεί να απορροφά όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται από το χώμα.
Η αλόη ανθοφορεί μία ή δύο φορές το χρόνο, και τα άνθη πρέπει να κόβονται για έναν απλό λόγο: μέσω της γύρης άλλων ποικιλιών μπορεί να σχηματιστούν υβριδικά φυτά, με αποτέλεσμα το τελικό προϊόν να έχει χαμηλή ποιότητα και να μη διαθέτει τις απαραίτητες θεραπευτικές ιδιότητες.
Άλλη μια σημαντική εργασία που πραγματοποιείται στην καλλιέργεια της αλόης είναι το κορφολόγημα που έχει σκοπό την εξάλειψη της ανθοφορίας, έτσι ώστε το φυτό να μεγαλώνει με περισσότερη ενέργεια.
Εικόνα
Το πότισμα του φυτού
Επειδή η αλόη είναι φυτό ανθεκτικό, δεν απαιτεί πολλή φροντίδα, και μπορεί να καλλιεργηθεί εναλλακτικά με σκοπό την εκμετάλλευση εκτάσεων που λόγω της μειωμένης πρόσβασης ή άρδευσης μένουν στο περιθώριο άλλων καλλιεργειών. Σε ορισμένες περιπτώσεις φυτεύεται σε πεζούλες καλλιεργειών όπου δεν φτάνει το αυτόματο πότισμα. Επίσης, καλλιεργείται σε μεγάλες εκτάσεις με ελεγχόμενη άρδευση, μια και η υπερβολική υγρασία μπορεί να βλάψει το φυτό.
Η αλόη, όπως όλα τα παχύφυτα, μπορεί να αντέξει μεγάλες περιόδους ξηρασίας, ωστόσο η υπερβολική ξηρασία έχει τελικά αρνητική επίδραση στην ανάπτυξή της. Σε εποχές με λίγες βροχές, τα φυτά πρέπει να ποτίζονται σε τακτικά χρονικά διαστήματα για να διασφαλίζεται ικανοποιητική παραγωγή φύλλων, να και καλό είναι να αποφεύγεται το πολύ πότισμα, αφού οι ρίζες του φυτού απλώνονται μόνες τους σε πιο βαθιά στρώματα του εδάφους με περισσότερη υγρασία. Εξάλλου, η υπερβολική υγρασία δημιουργεί στα φύλλα του φυτού ένα στρώμα λευκής μούχλας και σαπίζει τις ρίζες του. Ένδειξη αυτής της κατάστασης είναι η ξηρότητα στις άκρες των φύλλων, τα οποία παίρνουν ένα κιτρινωπό χρώμα.
Το καλύτερο είναι να ποτίζεται το φυτό με μικρές ποσότητες νερού, αλλά συχνά. Αν το πότισμα γίνεται με μεγάλες ποσότητες νερού και πιο σπάνια, το φυτό θα αναγκαστεί να ψάξει την υγρασία που χρειάζεται σε βαθύτερα στρώματα του εδάφους, όπως προαναφέρθηκε, και έτσι θα αναπτυχθεί ένα δευτερεύον σύστημα ριζών που θα κάνει το φυτό να αναπτύσσεται με χαμηλότερους ρυθμούς σε εποχές πιθανής υπεραφθονίας.
Μια πολύ διαδεδομένη και απλή μέθοδος για να καταλάβετε πότε χρειάζεται πότισμα το φυτό είναι να βάλετε το δάχτυλό σας στο χώμα μέχρι τέρμα. Αν το χώμα είναι ξηρό μέχρι αυτό το σημείο, τότε πρέπει να ποτίσετε την αλόη.
Θεραπείες για το σπίτι
Εικόνα
Εικόνα
Αν καείτε: Αν ακουμπήσατε στο μάτι της κουζίνας ή στο αναμμένο σίδερο, βάλτε κρέμα από χυμό ή τζελ αλόης στην καμένη περιοχή και επαναλάβετε μέχρι το κάψιμο να φύγει. Στην ανάγκη, κόψτε ένα φύλλο από τη γλάστρα, πλύντε το, ανοίξτε το στη μέση και βάλτε το πάνω στο ελαφρύ έγκαυμα.
Αν σας πέφτουν τα μαλλιά: Απλώστε στο κεφάλι αλόη 2-3 φορές την ημέρα, αφήστε τη για λίγα λεπτά και ξεβγάλτε. Ακολουθήστε τη θεραπεία για διάστημα τουλάχιστον 3 μηνών. Έτσι, θα βοηθήσετε όχι μόνο τα μαλλιά σας, αλλά και το δέρμα του κεφαλιού.
Αν πονάνε οι αρθρώσεις σας: Κάντε επαλείψεις στις προβληματικές περιοχές και συνδυάστε τις με εσωτερική λήψη. Για διάστημα 2 μηνών, πίνετε 2-3 φορές την ημέρα 1-2 κουταλάκια χυμό αλόης με χυμό φρούτων και 1 ποτήρι νερό και, μόλις τα συμπτώματα υποχωρήσουν, μειώστε τη δόση στο 1 κουταλάκι πρωί και απόγευμα.
Για μύκητες στα πόδια: Απλώστε το τζελ αλόης πάνω στην περιοχή και τυλίξτε τη με επίδεσμο. Επαναλάβετε μέχρι η μόλυνση να φύγει.
Για μελανιές: Απλώστε την αλόη κατευθείαν πάνω στο χτύπημα 3-4 φορές την ημέρα ή κόψτε ένα φύλλο και δέστε το πάνω στο χτυπημένο σημείο. O πόνος και το πρήξιμο θα μειωθούν αισθητά.
Για μικρά κοψίματα και εκδορές: Πρώτα καθαρίστε την πληγή και έπειτα απλώστε αλόη ή μουσκέψτε έναν επίδεσμο με χυμό αλόης και δέστε τον στη περιοχή. Επαναλάβετε μέχρι το κόψιμο ή η εκδορά να κλείσει. Η αναπλαστική δράση της αλόης θα βοηθήσει να επουλωθεί γρήγορα η μικρή πληγή.
Για εκζέματα: Μπορείτε και εδώ να τη χρησιμοποιείτε εξωτερικά σαν αλοιφή, αλλά και να πίνετε 1-2 κουταλάκια καθημερινά μέχρι το έκζεμα να παρουσιάσει βελτίωση.
Φωτιά ζεσταίνει το κορμί και γνώση το μυαλό μου
Μα όσα κι αν μάθω λιγοστά είναι για τον Θεό μου

Απάντηση

Επιστροφή στο “Κηπουρικη”